Məktəb tədbirləri: Bayram, yoxsa valideynlər üçün maddi yük?

​Son illər məktəblərdə keçirilən "Əlifba bayramı" və "Son zəng" tədbirlərinin formatı tamamilə dəyişib. Əvvəllər şagirdlərin yaddaşında xoş iz buraxan sadə yığıncaqlar, ev şənlikləri və ya görməli yerlərə gəzintilər təşkil olunardısa, indi vəziyyət fərqlidir.

Təmtəraqlı restoranlar, bahalı ziyafətlər və lüzumsuz dəbdəbə bir çox valideyn üçün ciddi narazılıq və maddi çətinlik mənbəyinə çevrilib.

​Artıq "Son zəng" hazırlıqlarına tədris ilinin ilk günlərindən başlanılır. Bu müddət ərzində valideynlər aşağıdakı xərclərlə üz-üzə qalırlar. Professional fotosessiyalar və video çəkilişlər, ​xüsusi rəqs dərsləri və mahnı hazırlıqları;, restoran sifarişləri və dəbdəbəli menyularını və s.

​Ən pisi odur ki, qrup daxilində elə bir mühit yaradılır ki, imkanı olmayan valideyn belə uşağı kənarda qalmasın deyə bu xərclərə "məcburən" razı olur. Bu, bayram deyil, sanki valideynlərin büdcə sınağına çevrilir.

​Müəllim əməyinə hörmətimiz sonsuzdur və çəkilən əziyyəti qiymətləndirmək hər bir şagirdin mənəvi borcudur. Lakin hədiyyə məsələsi artıq bir ənənədən çıxıb, sanki bir "məcburi öhdəliyə" çevrilib.

Müəllimlər günü, Yeni il və 8 Mart bayramlarında alınan hədiyyələr azmış kimi, "Son zəng"də də çox yüksək məbləğlərdə pul yığılması tələb olunur.
​Bu yığımlar artıq cüzi məbləğlərlə deyil, hər valideyndən 30, 50, hətta 100 manat civarında istənilir. Bir ailədə bir neçə məktəbli olduğunu nəzərə alsaq, bu, orta statistik Azərbaycan ailəsinin büdcəsi üçün ağır yükdür.

​Təhsil ocaqları elm və tərbiyə mərkəzidir, bahalı restoranların və maddi rəqabətin nümayiş olunduğu məkan deyil. Biz istəyirik ki, övladlarımız məktəbi bitirərkən restoran menyularını deyil, müəllimlərindən aldıqları öyüd-nəsihətləri və səmimi xatirələri yadda saxlasınlar.